XIX edycja akcji „Paczka na Kresy” oficjalnie dobiegła końca. Tegoroczne przedsięwzięcie przejdzie jednak do historii nie tylko ze względu na skalę pomocy, ale przede wszystkim dzięki spotkaniom z Polakami mieszkającymi poza granicami kraju – zwłaszcza na Łotwie, gdzie pomoc miała wyjątkowo osobisty i poruszający wymiar.
W ramach zakończonej edycji wolontariusze z Polski przekazali niemal 1000 paczek (22 palety), przygotowanych z myślą o konkretnych rodzinach, seniorach i osobach samotnych. Każda paczka była odpowiedzią na realne potrzeby odbiorców. Dodatkowo na Kresy trafiło 11 palet z żywnością długoterminową, słodyczami, chemią gospodarczą, artykułami czystości oraz podstawowymi lekami pierwszej pomocy.
To była pomoc bezpośrednia i przemyślana – trafiająca dokładnie tam, gdzie była najbardziej potrzebna. Zakończona edycja objęła piętnaście miejscowości na Łotwie, wśród nich m.in. Dyneburg, Iłukszta, Agłona, Rzeżyca, Krasław, Jełgawa, Jēkabpils i Līvāni. Wolontariusze docierali zarówno do większych ośrodków, jak i do małych miejscowości, często oddalonych od głównych szlaków komunikacyjnych. Paczki były przekazywane w domach, parafiach i lokalnych wspólnotach. Towarzyszyły temu rozmowy, wspólna modlitwa i chwile wzruszenia. Dla wielu odbiorców nie był to tylko gest materialny, ale dowód pamięci i więzi z Polską. W miejscach, gdzie polskość bywa pielęgnowana w ciszy i codziennym wysiłku, taka obecność miała szczególne znaczenie.
Zakończenie akcji nie oznacza końca jej oddziaływania. Wolontariusze podkreślają, że bezpośrednie spotkania z Polakami na Łotwie – często osobami starszymi, samotnymi, żyjącymi skromnie – stały się jednym z najważniejszych doświadczeń tej edycji. „Paczka na Kresy” po raz kolejny pokazała, że solidarność nie kończy się na granicy, a pamięć o rodakach ma realny wymiar. XIX edycja „Paczki na Kresy” zakończyła się sukcesem, ale jej efekty pozostaną widoczne jeszcze długo – zarówno w domach obdarowanych, jak i w pamięci wolontariuszy. Szczególnie łotewski etap akcji pokazał, że nawet jedna paczka może stać się pretekstem do rozmowy, spotkania i poczucia wspólnoty.
